Περιήγηση Rijksmuseum

Στο Σπίτι της Άννας Φρανκ η Άννα Φρανκ έγραψε το διάσημο ημερολόγιό της, ενώ κρυβόταν από τους Ναζί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μυστικό καταφύγιο όπου έζησε έχει γίνει πλέον μουσείο, που προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο οι οποίοι θέλουν να μάθουν για τη ζωή της και την ιστορία του Ολοκαυτώματος.

Η Westerkerk ολοκληρώθηκε το 1631 και είναι γνωστή για τον πύργο της, ύψους περίπου 85 μέτρων, τον ψηλότερο εκκλησιαστικό πύργο της πόλης. Ο Ρέμπραντ θάφτηκε εδώ το 1669, σε έναν τάφο χωρίς επιγραφή.

Κρυμμένη στο Μυστικό Καταφύγιο, εδώ κοντά, η Άννα Φρανκ άκουγε τις καμπάνες του Westertoren. Στο ημερολόγιό της έγραψε πόση παρηγοριά της έδιναν.

Η VOC (Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών) ήταν μια εμπορική εταιρεία που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Χρυσό Αιώνα του Άμστερνταμ. Η ζώνη των καναλιών είναι ένα μοναδικό σύστημα ομόκεντρων καναλιών του 17ου αιώνα, που κατασκευάστηκε κατά τη μεγαλύτερη επέκταση του Άμστερνταμ. Τα δύο συνδέονται στενά: ο πλούτος από το εμπόριο της VOC συνέβαλε άμεσα στην κατασκευή και την ανάπτυξη της ζώνης των καναλιών, όπου οι πλούσιοι έμποροι έχτισαν τα εντυπωσιακά σπίτια τους.

Η VOC εμπορευόταν κυρίως μπαχαρικά και άλλα πολύτιμα αγαθά από την Ασία, που αποθηκεύονταν στις αποθήκες των εμπορικών σπιτιών κατά μήκος των καναλιών του Άμστερνταμ. Οι αποθήκες αυτές ήταν ειδικά σχεδιασμένες με μεγάλες σοφίτες και δοκάρια ανύψωσης στις προσόψεις, ώστε τα πολύτιμα εμπορεύματα να φυλάσσονται «ψηλά και στεγνά».

Το Άμστερνταμ έχει περίπου 2.500 πλωτά σπίτια. Οι άνθρωποι εδώ ζουν σε βάρκες εδώ και πολύ καιρό, αλλά τα πλωτά σπίτια έγιναν πραγματικά δημοφιλή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως λύση στην έλλειψη κατοικιών. Σε αυτό το μουσείο, ένα πρώην φορτηγό πλοίο του 1914, μπορείτε να δείτε πώς είναι η ζωή πάνω στο νερό.

Μια όμορφη γειτονιά για ποιοτικά ψώνια, στο τυπικό σκηνικό της παλιάς πόλης του Άμστερνταμ. Καλή επιλογή από καταστήματα τέχνης, αντίκες και vintage, καθώς και μπαρ και εστιατόρια. Ιδανική για βόλτα και χάζι στις βιτρίνες.

Το Rijksmuseum ιδρύθηκε το 1800 και είναι φημισμένο για τη συλλογή του από πίνακες του Ολλανδικού Χρυσού Αιώνα, ανάμεσά τους έργα του Ρέμπραντ και του Βερμέερ.

Χωρίς αμφιβολία, η Νυχτερινή Περίπολος του ζωγράφου του Ολλανδικού Χρυσού Αιώνα Rembrandt Harmenszoon van Rijn (1606–1669) είναι η καρδιά του Rijksmuseum. Δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο του μουσείου· ολόκληρη η συλλογή είναι κυριολεκτικά χτισμένη γύρω του, με την αίθουσα της Νυχτερινής Περιπόλου στο κέντρο του μουσείου να ανοίγει προς την Αίθουσα Τιμής. Ο τεράστιος αυτός πίνακας, με μορφές σε φυσικό μέγεθος, φημίζεται για το δραματικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, αλλά και για την καινοτόμο απεικόνιση μιας ομάδας σε κίνηση αντί για μια στατική στρατιωτική σκηνή.

Το Μουσείο Βαν Γκογκ φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συλλογή πινάκων και σχεδίων του Βίνσεντ βαν Γκογκ, με πάνω από 200 πίνακες και 500 σχέδια του καλλιτέχνη.

Το Paradiso στο Άμστερνταμ είναι γνωστό και ως ναός της ποπ μουσικής. Αν ρωτήσετε ποια διάσημα συγκροτήματα έχουν εμφανιστεί ποτέ στο Paradiso, υπάρχει μόνο μία πιθανή απάντηση: ποια δεν έχουν εμφανιστεί; UB40, David Bowie, Nirvana, The Police, Metallica, Prince, Red Hot Chili Peppers και Rolling Stones. Όλα αυτά τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες έχουν παίξει κάποια στιγμή στο Paradiso.

Ο τζόγος ήταν για πολύ καιρό παράνομος στην Ολλανδία. Το 1976 η Holland Casino άνοιξε το πρώτο νόμιμο καζίνο της χώρας στο Zandvoort, ώστε το κράτος να μπορεί να ρυθμίζει και να εποπτεύει τα τυχερά παιχνίδια. Το καζίνο του Άμστερνταμ, εδώ κοντά στην πλατεία Leidseplein, είναι σήμερα το μεγαλύτερο της χώρας.

Το Vondelpark, που άνοιξε το 1865, πήρε το όνομά του από τον Ολλανδό θεατρικό συγγραφέα Joost van den Vondel. Στο πάρκο υπάρχει ένα αυθεντικό γλυπτό του Πάμπλο Πικάσο «στη φύση». Ο Πικάσο δώρισε αυτό το γλυπτό στην πόλη ως επιβεβαίωση της στενής φιλίας του με τον Willem Sandberg, τον πρώην διευθυντή του Stedelijk Museum.

Το Singelgracht ήταν το πιο εξωτερικό κανάλι του Άμστερνταμ, κατά μήκος του οποίου βρίσκονταν μια σειρά από προμαχώνες (αμυντικές κατασκευές) που αποτελούσαν μέρος των τειχών της πόλης. Αυτές οι οχυρώσεις ήταν σημαντικό κομμάτι της ιστορικής άμυνας του Άμστερνταμ.

Αυτές οι ανάγλυφες πέτρες στις προσόψεις χρησίμευαν ως σημεία προσανατολισμού για τους κατοίκους της πόλης τον 17ο αιώνα. Τα μικρά αυτά έργα τέχνης έδειχναν πού πουλούσε ο φούρναρης το ψωμί του και πού μπορούσατε να επισκευάσετε τα παπούτσια σας.

Τώρα πλέουμε στο Herengracht, μέρος της φιλόδοξης επέκτασης της πόλης στις αρχές του 17ου αιώνα. Αυτό το κομμάτι εκτείνεται από το Leidsegracht μέχρι τον Amstel, και εδώ βλέπετε κυρίως πολύ μεγάλα κτίρια: το δημοτικό συμβούλιο έδινε εδώ μόνο μεγάλα οικόπεδα, για να προσελκύσει τις πλούσιες οικογένειες εμπόρων.

Δημοφιλής ιστορία: λέγεται ότι οι φόροι υπολογίζονταν με βάση το πλάτος του σπιτιού και τον αριθμό των παραθύρων, και ότι ακόμη και μια διπλή σκάλα φορολογούνταν επιπλέον. Οι ξεναγοί λατρεύουν να τη λένε, αλλά οι ιστορικοί την αμφισβητούν· η υψηλή τιμή της γης κατά μήκος του καναλιού είναι ο πιθανότερος λόγος που τα περισσότερα σπίτια είναι τόσο στενά.

Σε αυτό το πρώην αποστακτήριο μπορείτε να απολαύσετε παραδοσιακό jenever (το ολλανδικό τζιν, παλαιότερο και καλύτερο!), μπύρα και το διάσημο φοντί τους ή bitterballen. Η περιοχή των Εννέα Δρόμων (Negen Straatjes) έχει ζεστή ατμόσφαιρα, με ένα ζωντανό μείγμα τουριστών και ντόπιων.

Το Σπίτι Bartolotti χτίστηκε γύρω στο 1617 για τον Willem van den Heuvel tot Beichlingen, έναν από τους πλουσιότερους κατοίκους του Άμστερνταμ της εποχής, που είχε κληρονομήσει μια περιουσία από έναν άτεκνο θείο εξ αγχιστείας, τον Giovanni Battista Bartolotti, έμπορο από την Μπολόνια. Ο σχεδιασμός αποδίδεται στον Hendrick de Keyser, τον ίδιο αρχιτέκτονα που έστεψε τον Montelbaanstoren.

Περισσότερα για το Σπίτι Bartolotti