Rejs do Rijksmuseum

W Domu Anne Frank Anne Frank pisała swój słynny pamiętnik, ukrywając się przed nazistami w czasie II wojny światowej. Tajny aneks, w którym mieszkała, jest dziś muzeum, które przyciąga gości z całego świata chcących poznać jej życie i historię Holokaustu.

Westerkerk ukończono w 1631 roku; słynie z wieży o wysokości około 85 metrów, najwyższej wieży kościelnej w mieście. Rembrandta pochowano tu w 1669 roku, w nieoznaczonym grobie.

Ukrywając się w pobliskim tajnym aneksie, Anne Frank słyszała dzwony Westertoren. W pamiętniku pisała, ile dawały jej otuchy.

VOC (Holenderska Kompania Wschodnioindyjska) była przedsiębiorstwem handlowym, które odegrało wielką rolę w złotym wieku Amsterdamu, a pierścień kanałów to wyjątkowy układ półkolistych kanałów z XVII wieku, powstały podczas największej rozbudowy miasta. Jedno łączy się z drugim: bogactwo z handlu VOC bezpośrednio przyczyniło się do budowy i rozwoju pierścienia kanałów, nad którym bogaci kupcy wznosili swoje imponujące domy.

VOC handlowała głównie przyprawami i innymi cennymi towarami z Azji, które składowano w magazynach kupieckich domów nad amsterdamskimi kanałami. Magazyny miały duże strychy i belki z bloczkami na fasadach, by cenne towary przechowywać „wysoko i sucho”.

W Amsterdamie jest około 2500 łodzi mieszkalnych. Ludzie mieszkają tu na łodziach od dawna, ale prawdziwy rozkwit nastąpił po II wojnie światowej, jako odpowiedź na brak mieszkań. W tym muzeum, dawnym statku towarowym z 1914 roku, można zobaczyć, jak wygląda życie na wodzie.

Przyjemna dzielnica z dobrymi sklepami w typowej scenerii starego Amsterdamu. Duży wybór galerii, antykwariatów i sklepów vintage, a także pubów i restauracji. Świetna na spacer i oglądanie wystaw.

Rijksmuseum założono w 1800 roku; słynie z kolekcji malarstwa holenderskiego złotego wieku, w tym dzieł Rembrandta i Vermeera.

Bez wątpienia Straż nocna malarza złotego wieku Rembrandta Harmenszoona van Rijna (1606–1669) jest sercem Rijksmuseum. To nie tylko największe i najważniejsze dzieło muzeum – cała kolekcja jest dosłownie zbudowana wokół niego: Sala Straży Nocnej w samym środku muzeum otwiera się na Galerię Honorową. Ogromny obraz z postaciami naturalnej wielkości słynie z dramatycznej gry światła i cienia oraz z nowatorskiego ukazania grupy w ruchu zamiast statycznej sceny wojskowej.

Muzeum Van Gogha ma największą kolekcję obrazów i rysunków Vincenta van Gogha: ponad 200 obrazów i 500 rysunków artysty.

Paradiso w Amsterdamie nazywane jest też świątynią muzyki pop. Jakie słynne zespoły tu grały? Jest tylko jedna możliwa odpowiedź: które tu nie grały? UB40, David Bowie, Nirvana, The Police, Metallica, Prince, Red Hot Chili Peppers i Rolling Stones. Wszyscy oni wystąpili kiedyś w Paradiso.

Hazard był w Holandii długo nielegalny. W 1976 roku Holland Casino otworzyło pierwsze legalne kasyno w kraju, w Zandvoort, by państwo mogło regulować i nadzorować gry. Amsterdamskie kasyno tu, przy Leidseplein, jest dziś największe w kraju.

Vondelpark otwarto w 1865 roku i nazwano na cześć holenderskiego dramatopisarza Joosta van den Vondela. W parku stoi autentyczna rzeźba Pabla Picassa „na wolnym powietrzu”. Picasso podarował ją miastu na znak przyjaźni z Willemem Sandbergiem, byłym dyrektorem Stedelijk Museum.

Singelgracht był najbardziej zewnętrznym kanałem Amsterdamu; stał przy nim szereg bastionów (umocnień), które należały do murów miejskich. Te fortyfikacje były ważną częścią historycznej obrony Amsterdamu.

Kamienie na fasadach służyły siedemnastowiecznym mieszkańcom za punkty orientacyjne. Małe dzieła sztuki pokazywały, gdzie piekarz sprzedawał chleb, a gdzie można było oddać buty do naprawy.

Płyniemy teraz Herengracht, częścią prestiżowej rozbudowy miasta z początku XVII wieku. Ten odcinek biegnie od Leidsegracht do Amstel i widać tu głównie bardzo duże kamienice: władze miasta wydzielały tu tylko duże działki, by przyciągnąć bogate rodziny kupieckie.

Popularna opowieść: podatek miał zależeć od szerokości domu i liczby okien, a nawet podwójne schody miały być dodatkowo opodatkowane. Przewodnicy chętnie to powtarzają, ale historycy mają wątpliwości; bardziej prawdopodobnym powodem, dla którego większość domów jest tak wąska, są wysokie ceny gruntu nad kanałem.

W tej dawnej destylarni można spróbować tradycyjnej jenever (holenderskiego ginu – starsza jest lepsza!), piwa i słynnego fondue albo bitterballen. Okolica Dziewięciu Uliczek ma przytulną atmosferę i żywą mieszankę turystów i miejscowych.

Dom Bartolottich zbudowano około 1617 roku dla Willema van den Heuvela tot Beichlingen, jednego z najbogatszych ówczesnych amsterdamczyków, który odziedziczył fortunę po bezdzietnym wuju przez małżeństwo, Giovannim Battiście Bartolottim, kupcu z Bolonii. Projekt przypisuje się Hendrickowi de Keyserowi, temu samemu architektowi, który zwieńczył Montelbaanstoren.

Więcej o Domu Bartolottich