Περιήγηση Άννα Φρανκ

Στο Σπίτι της Άννας Φρανκ η Άννα Φρανκ έγραψε το διάσημο ημερολόγιό της, ενώ κρυβόταν από τους Ναζί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μυστικό καταφύγιο όπου έζησε έχει γίνει πλέον μουσείο, που προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο οι οποίοι θέλουν να μάθουν για τη ζωή της και την ιστορία του Ολοκαυτώματος.

Η Westerkerk ολοκληρώθηκε το 1631 και είναι γνωστή για τον πύργο της, ύψους περίπου 85 μέτρων, τον ψηλότερο εκκλησιαστικό πύργο της πόλης. Ο Ρέμπραντ θάφτηκε εδώ το 1669, σε έναν τάφο χωρίς επιγραφή.

Κρυμμένη στο Μυστικό Καταφύγιο, εδώ κοντά, η Άννα Φρανκ άκουγε τις καμπάνες του Westertoren. Στο ημερολόγιό της έγραψε πόση παρηγοριά της έδιναν.

Η VOC (Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών) ήταν μια εμπορική εταιρεία που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Χρυσό Αιώνα του Άμστερνταμ. Η ζώνη των καναλιών είναι ένα μοναδικό σύστημα ομόκεντρων καναλιών του 17ου αιώνα, που κατασκευάστηκε κατά τη μεγαλύτερη επέκταση του Άμστερνταμ. Τα δύο συνδέονται στενά: ο πλούτος από το εμπόριο της VOC συνέβαλε άμεσα στην κατασκευή και την ανάπτυξη της ζώνης των καναλιών, όπου οι πλούσιοι έμποροι έχτισαν τα εντυπωσιακά σπίτια τους.

Η VOC εμπορευόταν κυρίως μπαχαρικά και άλλα πολύτιμα αγαθά από την Ασία, που αποθηκεύονταν στις αποθήκες των εμπορικών σπιτιών κατά μήκος των καναλιών του Άμστερνταμ. Οι αποθήκες αυτές ήταν ειδικά σχεδιασμένες με μεγάλες σοφίτες και δοκάρια ανύψωσης στις προσόψεις, ώστε τα πολύτιμα εμπορεύματα να φυλάσσονται «ψηλά και στεγνά».

Το Άμστερνταμ έχει περίπου 2.500 πλωτά σπίτια. Οι άνθρωποι εδώ ζουν σε βάρκες εδώ και πολύ καιρό, αλλά τα πλωτά σπίτια έγιναν πραγματικά δημοφιλή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως λύση στην έλλειψη κατοικιών. Σε αυτό το μουσείο, ένα πρώην φορτηγό πλοίο του 1914, μπορείτε να δείτε πώς είναι η ζωή πάνω στο νερό.

Αυτές οι ανάγλυφες πέτρες στις προσόψεις χρησίμευαν ως σημεία προσανατολισμού για τους κατοίκους της πόλης τον 17ο αιώνα. Τα μικρά αυτά έργα τέχνης έδειχναν πού πουλούσε ο φούρναρης το ψωμί του και πού μπορούσατε να επισκευάσετε τα παπούτσια σας.

Χωρίς αμφιβολία, η Νυχτερινή Περίπολος του ζωγράφου του Ολλανδικού Χρυσού Αιώνα Rembrandt Harmenszoon van Rijn (1606–1669) είναι η καρδιά του Rijksmuseum. Δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο του μουσείου· ολόκληρη η συλλογή είναι κυριολεκτικά χτισμένη γύρω του, με την αίθουσα της Νυχτερινής Περιπόλου στο κέντρο του μουσείου να ανοίγει προς την Αίθουσα Τιμής. Ο τεράστιος αυτός πίνακας, με μορφές σε φυσικό μέγεθος, φημίζεται για το δραματικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, αλλά και για την καινοτόμο απεικόνιση μιας ομάδας σε κίνηση αντί για μια στατική στρατιωτική σκηνή.

Μια όμορφη γειτονιά για ποιοτικά ψώνια, στο τυπικό σκηνικό της παλιάς πόλης του Άμστερνταμ. Καλή επιλογή από καταστήματα τέχνης, αντίκες και vintage, καθώς και μπαρ και εστιατόρια. Ιδανική για βόλτα και χάζι στις βιτρίνες.

Στην πλατεία Amstelveld βρίσκεται η μόνη ξύλινη προσωρινή εκκλησία του Άμστερνταμ που έχει διασωθεί. Σε αυτή τη σπάνια ξύλινη κατασκευή φιλοξενούνται συναυλίες και εκθέσεις τέχνης. Με τα όμορφα αναλογικά παράθυρά του, το μικρό και ζεστό αυτό κτίριο θυμίζει μια κομψή κοσμηματοθήκη.

Η De Duif (Το Περιστέρι) είναι ένα ιστορικό καθολικό εκκλησιαστικό κτίριο, αξιοσημείωτο για την εντυπωσιακή πρόσοψη και την κλασική αρχιτεκτονική του.

Η εκκλησία έχει εξαιρετική ακουστική και γι’ αυτό είναι δημοφιλής χώρος για συναυλίες κλασικής μουσικής και χορωδιών. Στο εσωτερικό της θα βρείτε όμορφα βιτρό και ένα ιστορικό όργανο Smits του 1862, που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.

Παραδοσιακά ένας σημαντικός πλωτός δρόμος ανάμεσα στη Zuiderzee και την ενδοχώρα, και το ποτάμι από το οποίο πήρε το όνομά της η πόλη μας. Γύρω στο 1270 χτίστηκε ένα φράγμα στον Amstel, που γρήγορα μετέτρεψε το ψαροχώρι σε εμπορική πόλη. Το παλαιότερο έγγραφο που αναφέρει το Άμστερνταμ χρονολογείται από το 1275: ένα προνόμιο διοδίων του κόμη Floris V, που απάλλασσε τους κατοίκους από την πληρωμή διοδίων στην Ολλανδία. Σε αυτό η πόλη αναφέρεται ως Amestelledamme («φράγμα στον Amstel»), όνομα που σιγά σιγά έγινε Amsterdam. Τα δικαιώματα πόλης ακολούθησαν γύρω στο 1300.

Η Magere Brug, η «Αδύνατη Γέφυρα», μάλλον οφείλει το όνομά της στην πολύ στενή ξύλινη γέφυρα που χτίστηκε εδώ για πρώτη φορά το 1691. Ένας δημοφιλής θρύλος λέει ότι δύο αδελφές με το επώνυμο Mager, που έμεναν σε απέναντι όχθες, την πλήρωσαν για να μπορούν να επισκέπτονται η μία την άλλη· ωραία ιστορία, αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη γι’ αυτήν.

Η γέφυρα έγινε διεθνώς διάσημη από την ταινία του Τζέιμς Μποντ «Τα διαμάντια είναι παντοτινά» (1971). Και ο νεότερος θρύλος απ’ όλους: αν υπάρχουν ερωτευμένα ζευγάρια στο σκάφος, δώστε ένα φιλί ακριβώς κάτω από τη γέφυρα και θα μείνετε ερωτευμένοι για όλη σας τη ζωή!

Τον 17ο αιώνα πολλές γυναίκες του Άμστερνταμ έμεναν μόνες τους: οι άντρες τους έφευγαν στη θάλασσα και πολλοί από αυτούς δεν γύριζαν ποτέ. Για τη φροντίδα των ηλικιωμένων γυναικών, οι διάκονοι της Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας έχτισαν εδώ το Amstelhof, ξεκινώντας το 1681 σε γη που τότε ήταν φτηνή, στην απέναντι όχθη του Amstel. Λειτούργησε ως γηροκομείο μέχρι το 2007.

Το 2009 το κτίριο άνοιξε ξανά ως Hermitage Amsterdam, παράρτημα του Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, το μουσείο διέκοψε τους δεσμούς του με τη Ρωσία και μετονομάστηκε σε H’ART Museum.

Το σημερινό Βασιλικό Ανάκτορο στην πλατεία Dam ήταν αρχικά το Δημαρχείο του Άμστερνταμ. Στις αρχές του 19ου αιώνα το δημαρχείο μεταφέρθηκε στο Oudezijds Voorburgwal. Με τον καιρό και αυτό το κτίριο έγινε πολύ μικρό, και τη δεκαετία του 1980 οι αρχιτέκτονες Holzbauer, Holt και Cees Dam σχεδίασαν ένα νέο δημαρχείο στη θέση Waterlooplein/Oude Vlooienburg. Το κτίριο έχει διπλό ρόλο: είναι το Δημαρχείο του Άμστερνταμ και θέατρο της Εθνικής Όπερας και του Εθνικού Μπαλέτου.

Τώρα πλέουμε στο Herengracht, μέρος της φιλόδοξης επέκτασης της πόλης στις αρχές του 17ου αιώνα. Αυτό το κομμάτι εκτείνεται από το Leidsegracht μέχρι τον Amstel, και εδώ βλέπετε κυρίως πολύ μεγάλα κτίρια: το δημοτικό συμβούλιο έδινε εδώ μόνο μεγάλα οικόπεδα, για να προσελκύσει τις πλούσιες οικογένειες εμπόρων.

Δημοφιλής ιστορία: λέγεται ότι οι φόροι υπολογίζονταν με βάση το πλάτος του σπιτιού και τον αριθμό των παραθύρων, και ότι ακόμη και μια διπλή σκάλα φορολογούνταν επιπλέον. Οι ξεναγοί λατρεύουν να τη λένε, αλλά οι ιστορικοί την αμφισβητούν· η υψηλή τιμή της γης κατά μήκος του καναλιού είναι ο πιθανότερος λόγος που τα περισσότερα σπίτια είναι τόσο στενά.

Ένα από τα ομορφότερα κανάλια, διάσημο για τις επτά πανομοιότυπες τοξωτές γέφυρές του. Το 1901 το δημοτικό συμβούλιο ήθελε να μπαζώσει το κανάλι για το νέο ηλεκτρικό τραμ, αλλά ευτυχώς το σχέδιο απορρίφθηκε μετά από πολλές διαμαρτυρίες. Το βράδυ είναι πανέμορφο, γιατί οι καμάρες φωτίζονται, και από την πλατεία Thorbeckeplein η θέα είναι υπέροχη!

Σε αυτό το πρώην αποστακτήριο μπορείτε να απολαύσετε παραδοσιακό jenever (το ολλανδικό τζιν, παλαιότερο και καλύτερο!), μπύρα και το διάσημο φοντί τους ή bitterballen. Η περιοχή των Εννέα Δρόμων (Negen Straatjes) έχει ζεστή ατμόσφαιρα, με ένα ζωντανό μείγμα τουριστών και ντόπιων.

Το Σπίτι Bartolotti χτίστηκε γύρω στο 1617 για τον Willem van den Heuvel tot Beichlingen, έναν από τους πλουσιότερους κατοίκους του Άμστερνταμ της εποχής, που είχε κληρονομήσει μια περιουσία από έναν άτεκνο θείο εξ αγχιστείας, τον Giovanni Battista Bartolotti, έμπορο από την Μπολόνια. Ο σχεδιασμός αποδίδεται στον Hendrick de Keyser, τον ίδιο αρχιτέκτονα που έστεψε τον Montelbaanstoren.

Περισσότερα για το Σπίτι Bartolotti